Opening tentoonstelling gebroeders Valk in Veenkoloniaal Museum
VEENDAM – Rob Rosendahl, frequent bezoeker van het Veenkoloniaal Museum, stuurde de redactie van de Veendammer een mooi stukje over de opening van de nieuwe tentoonstelling van het museum, op zaterdag 26 november.
Hendrik en Willem Valk
Het Veenkoloniaal Museum en de Stichting Hendrik Valk uit Arnhem sloegen de handen ineen om in Veendam en Riga een overzichtstentoonstelling te organiseren over de Nederlandse kunstenaar Hendrik Valk (1897-1986) en zijn broer Willem Valk (1898-1977).
Hendrik Valk trouwde in 1928 met de Letse Tatjana Kotschergina en schilderde ook Letse taferelen zoals de markt te Riga.
Zijn broer Willem ij werd in 1921 leraar in boetseren, houtsnede, vaktekenen en versieringskunst aan de Academie Minerva in Groningen. Vanaf het midden van de jaren ’20 werkte Willem Valk mee aan nieuwbouwprojecten in Groningen. Zijn werk siert onder andere het gebouw van Gemeentewerken aan het Gedempte Zuiderdiep en het voormalig restaurant de Faun in de Herestraat.
Ooggetuigeverslag
“De opening van een tentoonstelling van de gebroeders Henk en Willem Valk, daar kwam men voor,” zo opent Rosendahl zijn verhaal.
“De ene was bij leven een schilder, de ander een beeldhouwer. De schilder was een tijdgenoot en geestverwant van Theo van Doeburgen en Piet Mondriaan. De beeldhouwer de maker van strakke beelden van een ambachtelijke vakmanschap. Herkenbaar maar minder vernieuwend.”
Hypnotiserend
“De schilderijen zijn hypnotiserend in hun eenvoud. Wat er niet toe deed, werd niet op het doek aangebracht. En bezoeker ontkomt niet aan kijken. Na een wandeling langs de schilderijen worden de beelden van de broer langzaam mooier. Een samenspel waar wel familie in te herkennen is.”
Muziek
“De opening werd ook nog verrijkt met het optreden van de twee cellisten die met muziekstukken van o.a. Imants Zemzaris en Peteris Plakidis de genodigden in vervoering brachten. De cellisten, het echtpaar Peteris en Agate Ozolini, hadden de muziekstukken zo voor hun instrumenten geschikt gemaakt als waren het eigen composities.”
In gesprek
“Er was veel kunstminnend publiek dat in gesprek kon gaan met de organisatoren en de familie van de kunstenaars. En dat terwijl de meeste genodigden zelf als kunstwerken door de zalen dwaalden. Er was te veel moois en dat lag aan de combinatie. En daar zijn mensen verantwoordelijk voor. De museummensen. En die zijn te prijzen. Geluk ligt vaak dichtbij.”
Meer informatie
Wie de tentoonstelling zelf wil bekijken, kan tot maar 2012 terecht in het Veenkoloniaal Museum. Neem alvast een voorproefje op www.veenkoloniaalmuseum.nl