Schoolkinderen maken collages over Geluk in de Veenkoloniën

ZUIDWENDING – Het gras van de overburen lijkt nauwelijks groener dan het land van de familie Sprik in Zuidwending. Het is de locatie van het evenement ‘Geluk in de Veenkoloniën’, waar beeldend kunstenaar Theo Zwinderman op 28 mei een expositie opende met eigen werk en collages van 126 kinderen. De opdracht: verbeeld het geluk door middel van een collage.

Lichtpuntjes
“Geluk is iets wat ik voel, onderga en als lichtpuntjes zie, waarop je kunt terugkijken en opnieuw beleven, als het geluk in scherven lijkt te zijn gevallen”, zegt Zwinderman.

Hij heeft ontdekt dat het geen zin heeft om geluk na te jagen. “Je kunt geluk niet afdwingen. Het wordt maar al te vaak in de verkeerde zaken gezocht, bijvoorbeeld in spullen.” Geluk zit echter niet vervat in materiële zaken, maar in ervaringen. “Geluk kan zitten in het werken aan collages,” zegt de kunstenaar.

Collages van kinderen
“Het is heel erg leuk om met kinderen te werken. Kinderen zijn nog niet zo cynisch als volwassenen, slepen nog niet zoveel ballast met zich mee. Voor kinderen is geluk ook veel tastbaarder.”

Zwinderman heeft twee middagen doorgebracht met knutselen met groepen van 60 en 70 kinderen. Ze knipten, scheurden, plakten; met collagetechnieken werden snel mooie en vooral kleurrijke resultaten bereikt. Iedere collage geeft aan wat geluk betekent voor het kind: een regenboog, Ajax, of nieuwe schoenen.

De collages zijn opgehangen in de vorm van een klavertjevier. In het hart bevindt zich een door Zwinderman getekend portret van de auteur Tsjechov.

Geluk in de Veenkoloniën
Hoe staat die schrijver in relatie tot ‘Geluk in de Veenkoloniën’? “Geluk” is een onbekend toneelstuk van Tsjechov”, verduidelijkt Zwinderman. “Bovendien schreef Tsjechov fantastische verhalen, waarvan de thematiek en sfeertekening erg doen denken aan de Veenkoloniën. Vandaar die combinatie.”

“De verhalen van Tsjechov gaan vooral over de veerkracht van de mens. De personages bevinden zich in ogenschijnlijk uitzichtloze situaties, maar ze proberen hier altijd weer uit te komen.”

Tsjechov had een zwakke gezondheid, maar heeft altijd veel voor andere mensen gedaan, al werd hij daar zelf zieker van. “Als je goed kijkt, zie je die dubbelzinnigheid verbeeld in de ogen van mijn pasteltekening. Eén oog kijkt levenslustig, het andere staat dof en kijkt in de verte.”

Idealisme
Toen Zwinderman hoorde over ‘Geluk in de Veenkoloniën’ heeft hij direct de organisatie benaderd met de vraag of hij er deel van kon uitmaken. Hij doet het vooral uit interesse. “Dit is iets wat ik voor mezelf doe. Nu weet ik wel: van idealisme kun je niet leven. Maar ja, ik heb ook niet zoveel nodig.”

Champagne
De officiële opening van de expositie werd verricht door de Oldambtster wethouder van cultuur Bard Boon. Hij ontkurkte ook de onvermijdelijke fles champagne. “Champagne mag natuurlijk niet ontbreken bij een Tsjechov-evenement”, vertelt Zwinderman.“

Het laatste wat de schrijver in zijn leven deed, was op zijn sterfbed champagne drinken. Zijn laatste woorden waren: ‘Het is lang geleden dat ik champagne heb gedronken.’ Hij wist het al: champagne is een vreugdedrank. Champagne is toasten op het leven.”

Meer informatie
www.gelukscompagnie.nl / www.theozwinderman.nl

Interview: Marcella Veldthuis